Torch Run 2010 | Ren voor wat je waard bent voor Youth Futures Dimona
Komende december is het zo ver; de Torch Run gaat weer plaatsvinden! Lees meer >> En natuurlijk kun je weer deelnemen om zo geld op te halen voor Youth Futures in Dimona.
Voorafgaand aan de Torch Run vindt er van 28 november tot 2 december een Mission plaats.
Lees hier het verslag van de Torch Run van vorig jaar.
Uiteraard is er binnenkort meer informatie beschikbaar. Heb je interesse? Stuur dan een mailtje naar yael@israelactie.nl !
Klik hier om je aan te melden op Facebook. |
|  |  |
Sunday Jazzy Afternoon | 5 september 2010
Op zondag 5 september organiseert Young CIA de 'Sunday Jazzy Afternoon' Lees meer >> in Jazz Café Alto (Korte Leidsedwarsstraat 115, Amsterdam). Zo leiden we het nieuwe joodse jaar (5771) muzikaal in!
Tijd: 15:00 - 18:00 uur
Entree: €5,-
Onder andere Marleen van Emmerik en Renske Taminiau zullen met band een optreden komen geven.
Aanmelden is niet verplicht, maar laat via Facebook weten of je komt!
Don't miss it! |
| | |  |
Cooking for Dimona | €37.800 opgehaald voor Dimona!
Ontzettend bedankt namens Youth Futures Dimona!!! Lees meer >>
Ons evenement “Cooking for Dimona” in De Kookfabriek, leverde afgelopen zondagavond maar liefst € 37.800 op voor het dit jaar door Young CIA geadopteerde project voor kansarme kinderen in Dimona, Israël. Maar liefst 200 deelnemers kwamen af op dit super-evenement, waar gezellig samen koken en eten werd gecombineerd met een loterij en een geanimeerde veiling. Voor alle onderdelen was het enthousiasme groot.
Voor foto’s van de avond (gemaakt door Michael Serphos), klik hier .
Hieronder kun je een leuke video van de avond bekijken die is gemaakt door Benjamin van Gelder:
Voor meer informatie over Youth Futures Dimona, klik hier .
Veel dank aan de diverse sponsors die de avond mogelijk maakten, aan chef Gil Hovav voor zijn overheerlijke recepten, maar vooral aan alle deelnemers die door hun aanwezigheid Youth Futures Dimona groots hebben gesteund.
Klik hier als je ook een gift wil overmaken en vermeld daarbij Youth Futures Dimona. |
| |  |
Young CIA Mission 2010 | 'Explore and Experience Israel'
De Young CIA Mission 2010, die plaatsvond van 29 april t/m 5 mei, was een groot succes. Lees hier twee verslagen van deelnemers en bekijk de foto's! Lees meer >>
Vanessa Richheimer en Harry Wijnschenk hebben allebei hun ervaringen op papier gezet. Hieronder lees je hun persoonlijke reiservaringen. Voor alle foto's van de mission klik hier
Vanessa Richheimer:
De afgelopen mission was mijn eerste Young CIA mission, en het was een zeer geslaagde en gezellige reis zoals alle deelnemers kunnen beamen. De reis begon al meteen goed op een druk Schiphol en met een aansluitend nachtelijk verzamelen op Ben Gurion. In de bus naar Jeroesjalajim heb ik, ondanks de slaaploze vlucht, zo goed mogelijk mijn best gedaan om wakker te blijven; de rit naar de stad, gedrapeerd in de heuvels, blijf ik zeer indrukwekkend vinden! Na een korte nacht, begon het interessante, drukke en zeer voedzame programma direct goed met bezoek aan het Herzl museum en een falafel lunch. Zoals het hoort bij een vakantie in Israel, kwam ik al direct bekenden tegen op één van de drukste straten in Jeroesjalajim!
Sjabbat in Jeroesjalajim was heel bijzonder, met kabbalat sjabbat bij de kotel en een uitgebreide tour door de oude stad op zaterdag. Hoogtepunten op zondag voor mij waren het gesprek met mevrouw Pick in Yad Vashem en het bezoek aan het Absorption Center in Tzfat. Echt ongelooflijk om te zien hoe de nieuwe immigranten hier worden opgevangen, met aandacht voor werkelijk alle facetten van hun integratie in Israel (taal, cultuur, sociaal, etc.). Het enthousiasme van de kinderen waarmee we werden opgevangen was hartverwarmend.
Maandagochtend begon aan de grens met Libanon, gevolgd door een bezoek aan de post van de grenspolitie. De presentatie van het wapengeschut, met op dezelfde tafel schalen met watermeloen, is volgens mij alleen in Israel op zo’n manier mogelijk. Dimona, in de Negev woestijn, stond voor dinsdag op het programma. De warme band van Young CIA met het Youth Futures project was direct vanaf binnenkomst merkbaar, en als groep hebben wij deze band verder versterkt met een blijvende herinnering in de vorm van plantenbakken en handafdukken op de Young CIA muur. Aansluitend waren we uitgenodigd voor het avondeten bij het Ayalim studenten project. De passie, betrokkenheid en toewijding van deze studenten, die continu een tastbare bijdrage leveren aan de ontwikkeling van hun directe leefomgeving (zoals door het openen van een bioscoop), heeft op mij diepe indruk gemaakt. Het contrast met de dagafsluiting in de Gossip in Tel Aviv, had niet groter kunnen zijn.
Woensdag was het alweer de laatste dag van de mission, met een bezoek aan het Palmach museum en een ontspannen wandeling door Yafo. Gevuld met indrukken van de gehele reis (ik heb slechts een deel van het programma kort genoemd) viel de groep na de lunch uiteen; de happy few,waaronder ikzelf, die vooruitkeken naar een paar ontspannen dagen op het strand van Tel Aviv en de rest van de groep die het liefst ook nog had willen blijven, maar helaas al terug moest.
Alweer een week terug in Amsterdam kijk ik terug op een meer dan geslaagde reis; de groep was super gezellig, het gehele programma was tot in de puntjes georganiseerd en de verschillende projecten hebben een goed beeld gegeven van een deel van het werk dat Keren Hayesod doet en de bijdrage van Young CIA hierin. Young CIA, bedankt voor deze super mission en ik hoop jullie allemaal te zien op de reünie!
Harry Wijnschenk:
ISRAEL BY BUS
Door het op-en uitbouwen van een uiterst succesvolle uitgeverij met de specialisatie 'Horloges', wil het bijtanken van culturele inhoud er nog wel eens bij inschieten. Voor je het weet scoor je een overdosis airmiles en blijven de 'brainmiles' achter! Gelukkig heb je (Joodse) kennissen die later vrienden blijken te zijn.
Vrienden, omdat alleen vrienden in staat zijn om je iets bij te brengen, waarbij je je openstelt, waarbij je je dagelijkse pantser laat zakken en, last but not least, omdat je als halve jid mee mag op een reis met jidden door het jiddische beloofde land!
Bij nader inzien waren er nog meer groepsgenoten met een niet-jiddische achtergrond waardoor ik me niet zo eenzaam voelde als gedacht;-) Overigens is Tel-Aviv een uitstekende remedie tegen acuut opkomende eenzaamheid!
Dag 1:
Na een behoorlijk vermoeiende nachtvlucht aangekomen in Tel-Aviv waar de rest van de groep via Zurich ongeveer twee uur later aankwam. Jammer genoeg was mijn koffer in Amsterdam blijven staan, waardoor even wat zaken geregeld moesten worden. Het bezoek aan Mount Herzl en het Herzl museum geven een zeer goede impressie van de achtergronden achter de oprichting van de staat Israel. Daarna is de wandeling tussen de graven van de belangrijkste mensen voor de staat Israel indrukwekkend. Met name het graf van mijn persoonlijke heldin Golda Meir was bijzonder, mede door de goede achtergrond informatie van onze gids Karl. Op de gezellige en drukke markt hebben we een heerlijke falafel gegeten. Wat mij verbaasde was dat dit soort relatief simpele zaken ook door de organisatie werden betaald. Ik had er persoonlijk geen enkele moeite mee gehad als wij zelf voor de lunch en dinerkosten moesten zorgen. Ook heb ik hier maar direct wat blitse onderbroeken en hemden gekocht. Later bleek dit een goede beslissing omdat mijn koffer nog twee dagen weg bleef. Na 12 minuten en 8 seconden in het hotel om je even op te frissen en om te kleden voor de shabbat, zetten we koers naar de klaagmuur. Het was indrukwekkend om temidden van zoveel mensen het begin van de shabbat op deze heilige plek te mogen meemaken. De intensiteit van het bidden en de vrolijkheid en gezamenlijkheid van het dansen en zingen maakte een zeer positieve indruk. Na een gezellig diner met nogal wat zang in het Hebreeuws, wat voor ons deel van de groep onverstaanbaar was, zochten we ons bed op om een goede nacht te maken.
Dag2:
Met z'n allen naar de grote synagoge van Jeruzalem vertrokken waar we een deel van de shabbat dienst hebben gevolgd. Het was erg jammer dat je hier niet mocht fotograferen en dat je door omstanders hier ook op aggressieve wijze op werd gewezen. Na de dienst splitste de groep zich in een deel wat naar een andere synagoge ging en een deel wat een tour door de oude stad ging maken onder begeleiding van onze gids. Voor de zekerheid voegde een bewaker zich bij ons. Dit was samen met een andere bewaker die zich bij ons voegde op de busreis door de Negev, het enige moment dat je geconfronteerd werd met een veiligheidsissue. Voor de rest heb ik mij persoonlijk geen moment onveilig gevoeld of er uberhaupt over nagedacht. Het beeld van Israel van 10-20 jaar geleden, met op iedere hoek een soldaat en bij iedere winkel of hotel een beveiliger die je tas checkt is sowieso verleden tijd, voorzover ik dat kon waarnemen. Dit alles met dank aan het veiligheidshek. De tour door de oude stad was zeer boeiend en de diversiteit van deze fascinerende samenleving maakte grote indruk op alle zintuigen. Iedere keer als je de hoek omging werd je ondergedompeld in een nieuwe mengeling van geuren, geluiden en kleuren. Grappig was de viering van het einde van de shabbat, je moet er maar opkomen, een viering van het einde van een rustdag! Bij het diner hadden we twee gasten van het zogenaamde 'lone soldiers' project. Jongelui die huis en haard hebben verlaten om in Israel dienst te gaan doen in het leger. Dapper en aandoenlijk om te zien hoe gemotiveerd deze jongeren zijn, nog eens
wat anders als de gemiddelde patat-generatie in ons eigen Uberluxe Nederland. Wat is leven in vrijheid toch een rijk goed!
Dag3:
Deze derde dag staat voor mij geheel in het teken van Yad Vashem. Ruim 20 jaar geleden heb ik het oude museum al eens bezocht. Het nieuwe Yad Vashem is een zeer indrukwekkend bouwwerk waar je werkelijk bij de keel gegrepen wordt door de afschuwelijke realiteit van wat mensen elkaar kunnen aandoen. Feitelijk belichaamd dit zeer toegankelijke museum, waar je makkelijk een hele dag kan doorbrengen, het bestaansrecht van de staat Israel: dit zal nooit meer gebeuren! De persoonlijke ontmoeting met Hannah Pick, de vriendin van Anne Frank, was een mooie afsluiting van deze bewogen ochtend. Een indrukwekkende dame die met haar persoonlijke en bescheiden verhaal de gruwelijkheden van de Shoa nog tastbaarder maakte. De lunch hebben we genoten in het clubhuis van de Carmel wijngaarden. En hoewel ik Wijnschenk heet, ben ik in de regel geheel- onthouder. Voor de befaamde wijnen van Carmel maakte ik graag een uitzondering waarbij de spectaculaire Muscat dessertwijn grote indruk maakte. Aan het einde van een onvervalste tour-de-Tzfat kwamen we bij een opvangcentrum voor Ethiopische families. Aangrijpend was het om te zien hoe deze mensen worstelden met de enorme cultuurverschillen tussen het bijna middeleeuwse Ethiopië en het Israel van de 21ste eeuw. Het plezier van kinderen, waar ook ter wereld is altijd aanstekelijk. Dit is een heel goed-goed doel, wat hopelijk de kansen voor in ieder geval de kinderen van deze immigranten vergroot. Het is altijd sneu om te zien hoe zo'n hele generatie van ouders feitelijk kansloos is. Het positieve is dat ze hun kinderen deze kansen wel hebben kunnen bieden. Na weer een busreis hebben we genoten van een fantastisch diner in Nofei Gonen. Tijdens dit diner hebben we ons werkelijk de krampen gelachen, we maakten zoveel lawaai dat de lokale burgemeester persoonlijk polshoogte kwam nemen. De daaropvolgende overnachting was van een ongekende luxe, midden in een op het oog gewone kibbutz, stonden prachtige en van alle gemakken voorziene chalets. Zelfs de jacuzzi ontbrak niet! Nadat de mannen van onze groep de meegereisde dames een sms hadden gestuurd met een uitnodiging voor de jacuzzi, bleek dat ieder huisje een jacuzzi had, helaas....!
Dag4:
Het ontbijt genoten we in een authentieke kibbutz ontbijtzaal, daarna bezochten we een zeer noordelijk gelegen kibbutz, met uitzicht op de Hezbollah stellingen vlak over de grens met Libanon. Fascinerend om te zien hoe hele dorpen leeg waren, geen mensen op straat, geen verkeer, geen beweging. Als onze gids niet toegelicht had dat in ieder huis een mogelijke Hezbollah basis kon schuilen, zou je
niets van enig spanning merken. Midden tusen dit kruitvat wapperde de vrolijke vlag van de UN, door de lokale kibbutznik vernoemd naar: United Nothing..... Bij een lokale politiepost, die was gehuisvest in een oud fort uit de tijd van de Engelsen, volgde een demonstratie van de oproerpolitie. Na een busreis naar Haifa bezochten we een scholingsproject waar een enthousiaste ondernemer annex weldoener ons vertelde hoe deze school in het verarmde centrum van de stad door middel van coaching de resultaten verbetert. In het kort komt het neer op het mixen van de minder goede studenten met de wat beter presterende studenten. De betere studenten werpen zich op als coach en de minder bekwame studenten willen zich heel graag verbeteren, waardoor een zeer positieve energie en 'learningcurve' ontstaat.
Dag5:
Hier vertrokken we vroeg vanuit het hotel in Tel-Aviv voor een lange, lange busreis richting het zuiden van Israel. In Nitzana waren we getuige van een sterk staaltje pionierschap. Een klein groepje harde werkers heeft hier werkelijk uit het niets een bloeiende olijfboomgaard en honingproductie opgezet. Van die bijen is het overigens niet zo bijzonder, die kunnen gewoon nergens anders naar toe in
het midden van deze woestijn.Terwijl de rest van de groep een ritje op een kameel (of dromedaris...wie kent het verschil) maakte, hing ik samen met Uri van Gelder heerlijk in een hangmat. Op dit soort momenten realiseer je jezelf hoe gehaast wij eigenlijk leven. Een hangmat, wat water en een pita met hummus, meer heb je eigenlijk niet nodig! In Dimona bezochten we 'ons' project van 2010: Youth Futures. Hier werden we allerhartelijkst ontvangen en hebben we samen met de kinderen allerlei activiteiten mogen ontplooien. Wellicht heb ik het niet goed begrepen maar het was voor mij niet helemaal duidelijk wie nou wie was.
Ouders, begeleiders, mentoren, alles liep gezellig door elkaar heen, maar voor een outsider zoals ikzelf was de opzet van dit project nogal diffuus. Natuurlijk waren de kids geweldig en hebben ze diverse optredens uitgevoerd. Het meeste indruk maakte het project Ayalim. De motivatie van deze jong-volwassenen was overweldigend. Het simpele en bescheiden voorbeeld hoe een op het oog anoniem meisje een bioscoop in Dimona aan de praat heeft gekregen, geeft aan dat we met deze mentaliteit de hele wereld aankunnen! Met deze mensen aan het stuur is het land in goed handen. Mijn ideaal zou zijn om deze mensen naar Nederland te halen en hun energie te tonen aan onze, toch tamelijk verwende, jeugd. Zeker weten dat dit tot zingeving en grote daden zal leiden, ook in Nederland.
Dag6:
Deze heb ik helaas door een aantal zakelijke afspraken voorbij moeten laten gaan. Daardoor heb ik ook geen afscheid van een aantal mensen kunnen nemen. Dit is op zich al een goede reden voor een snelle reunie waar we wellicht een paar laptops kunnen neerzetten om de foto's uit te wisselen.
Tot slot:
Alle accomodaties waren even prima als gastvrij, de maaltijden niet alleen kwalitatief goed maar ook uiterst sfeervol. Een groot compliment voor gids Karl Walter die een onuitputtelijke bron van feiten bleek te zijn en zichzelf altijd bescheiden opstelde, voorwaar een prestatie van formaat bij een overwegend zelfingenomen groep Nederlanders met flinke geldingsdrang. Een minstens zo groot compliment voor de organisatie die werkelijk geen detail had overgeslagen en een vermoeiend maar boeiend (ja dat rijmt..) programma had samengesteld.
Voor mijn persoonlijke leven heeft deze trip veel invloed gehad, ik ben mij meer bewust geworden van mijn joodse roots. Ben met mijn oudste zoon naar het Joods Historisch Museum gegaan en zal meer van dit soort stappen zetten. Een trip met de mispoge naar Israel gaat ook zeker gebeuren.
Heel veel dank voor deze geweldige week en schrijf mij maar op voor de volgende missie!
Harry H.R. Wijnschenk
|
| | |  |
Youth Futures Dimona | Update
Klik hier voor het halfjaarverslag van Young CIA's project Youth Futures Dimona. Lees meer >> Lees onder andere wat er met je bijdrage aan dit project gebeurt. |
| |  |
Torch Run 2009 | Lopen voor Youth Futures
De Torch Run Mission van 2009 was een enorm succes! Lees meer >>
Er is al meer dan €45.000 opgehaald voor Youth Futures in Dimona. Je kunt nog steeds je sponsor bedrag overmaken! Dit kan op giro 77.77.77 t.n.v. Collectieve Israel Actie o.v.v. Torch Run 2009. Je gift is ook nog fiscaal aftrekbaar.
Lees hier het verslag van Chaim Benistant, een van de deelnemers van de Torch Run Mission:
Maandag 14 december
Op maandag 14 december hadden we rond de klok van 08.45u afgesproken op Schiphol, terminal 3. Met een groep van zes mensen zouden we richting Israël gaan (Ilana, Michel, Danielle, Yael, Gabriel en ik zelf). We moesten eerst een aantal veiligheidscontroles doorlopen. Al bij de eerste controle waarbij Israëlische mensen ons apart ondervroegen kreeg Danielle een paar gele stickers, wat betekende dat ze nog een extra controle zou krijgen op haar bagage. De rest van de groep kreeg een groene sticker en mocht door. Eenmaal bij de gate aangekomen mochten we vervolgens wachten om daarna het El-Al toestel in te stappen richting Israël. Ik vond zelf het zelf wel een prettige vlucht. Rond 17.10u lokale tijd raakte de banden van het vliegtuig de grond aan, we waren veilig geland!
We gingen door de slurf richting de douane om vervolgens de bagage van de rolband te halen. We werden opgewacht door Tal. Na het in ontvangst nemen van onze bagage zijn we met een mini busje, met onze chauffeur Eli, richting Tel-Aviv gereden waar we rond 18.30u aan kwamen. In de bus kregen we een batch en een Israëlisch magneet vlaggetje uitgereikt. We zouden onze eerste nacht in het Alexander Hotel verblijven. We hebben daar toen snel ingecheckt, Ellis voegde zich in de groep toe, en vervolgens zijn we met het busje naar Ron en Natali Edelheit`s huis gegaan waar we gezamenlijk zouden gaan eten.
Ron en Natali wonen, al zeg ik het zelf, in een heel leuk mooi huis. We werden warm ontvangen door Ron en zijn gezin. Het eten was in één woord: HEERLIJK! Nadat we klaar waren met eten gingen met Ron praten. En net zoals in het Apollo Hotel (de schoengooi) vond ik het weer inspirerend om te zien/horen hoe duidelijk en goed Ron de situatie uitlegt, ik vind Ron dan ook echt een goede spreker. We hebben het onder andere over de volgende onderwerpen gehad: de muur, Israel en haar archeologie, het conflict met de Palestijnen, oorlogen en over de toekomst van Israël. Na dit lange maar vooral interessante gesprek met Ron zijn we richting het hotel gereden.
Eenmaal bij het hotel aankomen zijn we meteen gaan slapen, we waren moe!
Dinsdag 15 december
Dinsdagochtend ging de wekker af, iets te vroeg, namelijk al om 06.00u, laten we de telefoon daar maar de schuld van geven. Vijftig minuten later mochten we dan echt het bedje uit. Doron Krant voegde zich deze ochtend ook bij de groep. Om 08.30u gingen we richting de Independence Hall in Tel-Aviv waar David Ben Gurion de staat Israël heeft uitgesproken op 14 mei 1948. We hebben hier een uitleg gehad en hebben de zaal gezien waar David Ben Gurrion de staat Israël heeft uitgeroepen..Vervolgens heeft Eli de chauffeur ons naar de Residents & Performance House in Bat Jam gebracht waar we eveneens weer warm verwelkomd werden door een groep oudere mensen.
Na deze warme ontvangst hebben we van Tal en van iemand van de leiding van het huis een korte uitleg gekregen over de situatie in het huis. Er werd ons verteld dat de mensen die in het huis wonen, allemaal een 2 e w.o. verleden hebben en voornamelijk uit Rusland komen. Deze oudere mensen hebben jarenlang hun pijn en verdriet binnen zich gehouden en wilden alleen maar hun levensvreugde laten zien. De begeleiding heeft geprobeerd om er achter te komen wat er in deze mensen verscholen zat, maar te vergeefs. De begeleiding heeft de ouderen daarna nog een keer geconfronteerd en hierbij duidelijk gemaakt dat dit erg belangrijk is voor de historie van Israël, dit keer had de leiding succes. Er zijn boeken gemaakt die nu ook in Jad Wasjem te vinden zijn. Na dit bezoek zijn we met de bus naar Dimona gereden.
We kwamen +/- een uur later aan in Dimona. Voordat ik mijn hele verhaal ga typen wil ik hier heel duidelijk maken dat dit bij mij echt een geweldige maar vooral een gigantische indruk heeft achtergelaten. We werden ontvangen door studenten met mentaliteit. We gingen net zoals op alle andere plekken waar we eerder geweest waren eerst gezamenlijk eten en ja, deze keer was het weer heerlijk. Na het eten hebben we een korte film gekeken over het programma dat de studenten doen voordat zij in dienst gaan. Er werd ons verteld dat er nog tien andere dorpen zijn die ook dit zelfde programma hebben. Na deze korte film en mondelinge uitleg gingen we buiten rondkijken wat de jongeren zoal gedaan hadden. Ik keek mijn ogen uit en genoot er van om te zien hoe gemotiveerd deze jongeren zijn. Als ik opnieuw voor de keuze had gestaan tussen kibboets of dit programma dan had ik zelf voor dit programma gekozen. Waarom? Omdat ik met eigen handen aan de verdere opbouw van Israël bij zou dragen, dus voor onze toekomst! Na deze zeer aangename ontmoeting met eten en rondleiding zijn we met het busje richting de kinderen gegaan.
Na vijf minuten rijden kwamen we aan bij de kinderen. We liepen richting een redelijk groot gebouw dat er, vond ik zelf, niet heel goed onderhouden uit zag. Ook toen we het gebouw betraden zag het er best leeg uit. Ik vroeg me eerst even af of we nou wel goed zaten. We liepen een trap omhoog en wat bleek, we zaten goed! Een hele groep kinderen van verschillende leeftijden bij elkaar. In eerste instantie leken de kinderen gewoon doodnormale kinderen. We gingen een aantal spelletjes spelen om zo de kinderen en begeleiding beter te leren kennen. Langzamerhand zag je wel dat er meer in deze kinderen verborgen zat dan alleen maar denken dat het gewoon doodnormale kinderen waren. Dit waren kinderen met problemen, één en al uitlopende problemen. We werden in groepen ingedeeld en kregen allemaal een begeleider. Ik mocht de keuken in. Het groepje waarin ik zat was een leuk klein groepje met ontzettend leuke kids die problemen met zich mee droegen (zoals bijvoorbeeld ouders in de gevangenis, erg gepest etc.).
We hebben onder andere een aantal glazen potten versierd met glitters en we hebben een aantal dingen in de keuken gedaan. Na dit gedaan te hebben zijn we naar beneden gegaan om het diner voor te bereiden en ons klaar te maken om de chanoekia aan te steken. Ik kreeg de eer om de chanoekia te mogen aan steken. We hebben na het aan steken van de chanoekia nog een aantal chanoeka liedjes gezongen met de kinderen, erg gezellig. Na het zingen hebben we heerlijk gegeten. Na het eten zijn de kinderen weg gegaan en hebben wij nog met de leiding gesproken. We kregen deze avond ook nog uitleg van directrice. De directrice vertelde ons onder andere dat er vele kinderen met problemen aan dit programma willen deelnemen maar dat er simpelweg geen geld voor is. Ze vertelde ook dat ze ontzettend blij en dankbaar was met de gulle giften die vanuit Nederland komen. Na deze uitleg zijn we met de groep naar Nitzana (Youth Aliyah Village) toe gegaan waar we de komende drie nachten verbleven.
Woensdag 16 december
De wekker ging om 06.55u af, we mochten weer uit het bedje!
Vandaag was het dan DE dag.. we gingen weer richting Dimona voor onze missie! We werden opgewacht door een cameraploeg en een fotograaf.
Eerst gingen we met de kinderen een aantal spelletjes spelen. Na de spelletjes zijn we meteen begonnen met de grote verbouwing. We werden allemaal in groepjes ingedeeld. Samen met Doron werd ik ingedeeld bij Mali. We gingen samen met een aantal kinderen de keuken schilderen. We hebben een ontzettend leuke dag gehad, waar hard gewerkt, maar vooral ook veel gelachen werd.
Aan het einde van de middag waren we klaar met het opknappen van de keuken, de andere kamers en de toiletten. In de avond hadden we een ontmoeting waarbij ook de plaatsvervangend burgermeester van Dimona aanwezig was. Eerst staken we de chanoekia aan. Na het aansteken van de chanoekia was de opening van het Chocolate Internet Café. Ik kreeg de eer om het bordje van de kamer op de deur te plakken. Na dit gedaan te hebben werd het lint door geknipt om vervolgens de mezoeza op te hangen. We gingen met z’n allen het café in, dat er trouwens echt heel mooi uitzag. Daar hadden we nog een officiële ceremonie samen met de plaatsvervangende burgermeester.
In de avond gingen we samen met studenten barbecueën en ook dit was weer heel gezellig maar we waren allemaal wel moe van het harde werken overdag. Deze avond werd er ook geld overhandigd aan de studenten voor de projecten die zij doen. Daarna zijn we met z’n allen nog een eerlijk verdiend biertje gaan drinken in een hele mooie, grote tent. Hierna zijn we met het busje terug gegaan naar Nitzana om vervolgens te gaan slapen, de dag zat er op..
Donderdag 17 december
We gingen eerst ontbijten. Na het ontbijt hadden we een ontmoeting met een aantal van de kinderen waarvan we er een aantal al eerder ontmoet hadden in Dimona. Voordat we echt met de dag begonnen, gingen we met de kinderen spelletjes spelen. Hierna hadden we een ontmoeting met David Palmach. We kregen van David een les over het gebied waar we ons in bevonden, erg interessant! Na deze les gingen we mee met twee Shien Shiniem (Snat She`roet/een jaar vrijwilligerswerk). Zij legde ons het één en ander uit over het recyclen van producten. Ook vertelde ze ons hoe lang het duurt totdat verschillende producten helemaal in de natuur zijn opgegaan. Na dit lesje hebben we ook nog een interessante geschiedenisles gehad over de omgeving van David. We hebben na de les de bus gepakt richting het pad het van de vrede. Er stonden honderd pilaren, met op iedere pilaar het woord ‘vrede’ geschreven in een andere taal.
Na het zien van de pilaren hadden we een ontmoeting met een groep Russische jongeren. We gingen naar een leslokaal waar kinderen les zouden krijgen over het zuinig omgaan met water. Wij waren bij de opening van dit lokaal. Na de opening gingen we olijfboompjes en tulpenbollen planten met de kinderen uit Dimona. Toen we klaar waren met het planten van de boompjes en bollen zijn we ons gaan omkleden voor de Torch Run om vervolgens uitleg te krijgen over de run. Hierna gingen we met de bus naar een monument van de IDF waar we een groepsfoto hebben gemaakt. Na het foto`s maken zijn we van start gegaan met de loop. Het stormde ontzettend daarom hebben we deze run ook ‘Operation Dessert Storm’ genoemd. De omgeving waar we gelopen hebben droeg een hele geschiedenis met zich mee. Ik vond het dan ook echt een geweldige ervaring. Op het einde van de loop stond er een heerlijk warm zwembad op ons te wachten, even lekker ontspannen.
Na het badderen hebben we samen met de rabbijn van de Negev de chanoekia aangestoken. En nu was ik dan ook echt jarig. Er waren ook nog een paar leuke optredens en we kregen de medailles uitgereikt. Voordat we eindelijk gingen eten werd er nog een chanoekia, een seviwon en een bord met Torch Run erop geschreven, aangestoken. Na het eten zijn we nog naar een café gegaan in de woestijn waar we ook nog mijn verjaardag hebben gevierd. We zijn hierna lekker gaan slapen.
Vrijdag 18 december
We zijn om 06.45 opgestaan om ons klaar te maken voor het vertrek richting Tel-Aviv. Eerst hebben we gezamenlijk ontbeten en hebben we Talli een cadeau gegeven om haar te bedanken voor alles. Daarna hebben we nog een foto gemaakt met David Palmach. Toen zijn we dus ingestapt en zijn we vertrokken richting Tel-Aviv. Onderweg zijn we nog even gestopt om wat te drinken.
Conclusie
Deze dagen waren echt geweldig, mooi, interessant maar vooral indrukwekkend! En van wat ik gezien heb geloof ik ook echt dat het geld goed op zijn plaats komt. De kinderen straalden en vinden het ontzettend leuk dat we er waren om hun te helpen. Ook alle andere mensen vinden het geweldig dat we zo betrokken zijn bij de projecten die Young Cia steunt, met dank aan alle sponsoren. En als het aan mij ligt doe dit ik zeker nog een keer over!!!
Hou deze site in de gaten, meer info en foto's volgen! |
| | |  |
Certificaat | Young CIA stijl
Bestel nu de nieuwe bloemencertificaat! Ook is er een 'zoen' certificaat. Lees meer >> |
| |  |
Summerlounge | Young CIA goes nuts!
Op zondag 13 september vond de Rosj Hasjana borrel plaats in David's Coffee & Nuts. Lees meer >> Het was een geslaagde en gezellige avond en iedereen werd voorzien van nootjes en drinken. Er waren zo'n 65 aanwezigen.
Er werd een loting gehouden waarbij een BlackBerry, 10 verse sappen thuisbezorgd en Hard Hat Tours in het Rijksmuseum werden verloot.
Onze dank gaat naar alle aanwezigen voor de gezelligheid en schenkingen aan Youth Futures Dimona waarvoor €1.060,- werd bijgedragen. |
| |
|
