Klik hier voor foto's en het verslag van de Torch Run van vorig jaar.
Meer foto'sDe Torch Run Mission van 2009 was een enorm succes!
Er is al meer dan €45.000 opgehaald voor Youth Futures in Dimona. Je kunt nog steeds je sponsor bedrag overmaken! Dit kan op giro 77.77.77 t.n.v. Collectieve Israel Actie o.v.v. Torch Run 2009. Je gift is ook nog fiscaal aftrekbaar.
Lees hier het verslag van Chaim Benistant, een van de deelnemers van de Torch Run Mission:
Maandag 14 december
Op maandag 14 december hadden we rond de klok van 08.45u afgesproken op Schiphol, terminal 3. Met een groep van zes mensen zouden we richting Israël gaan (Ilana, Michel, Danielle, Yael, Gabriel en ik zelf). We moesten eerst een aantal veiligheidscontroles doorlopen. Al bij de eerste controle waarbij Israëlische mensen ons apart ondervroegen kreeg Danielle een paar gele stickers, wat betekende dat ze nog een extra controle zou krijgen op haar bagage. De rest van de groep kreeg een groene sticker en mocht door. Eenmaal bij de gate aangekomen mochten we vervolgens wachten om daarna het El-Al toestel in te stappen richting Israël. Ik vond zelf het zelf wel een prettige vlucht. Rond 17.10u lokale tijd raakte de banden van het vliegtuig de grond aan, we waren veilig geland!
We gingen door de slurf richting de douane om vervolgens de bagage van de rolband te halen. We werden opgewacht door Tal. Na het in ontvangst nemen van onze bagage zijn we met een mini busje, met onze chauffeur Eli, richting Tel-Aviv gereden waar we rond 18.30u aan kwamen. In de bus kregen we een batch en een Israëlisch magneet vlaggetje uitgereikt. We zouden onze eerste nacht in het Alexander Hotel verblijven. We hebben daar toen snel ingecheckt, Ellis voegde zich in de groep toe, en vervolgens zijn we met het busje naar Ron en Natali Edelheit`s huis gegaan waar we gezamenlijk zouden gaan eten.
Ron en Natali wonen, al zeg ik het zelf, in een heel leuk mooi huis. We werden warm ontvangen door Ron en zijn gezin. Het eten was in één woord: HEERLIJK! Nadat we klaar waren met eten gingen met Ron praten. En net zoals in het Apollo Hotel (de schoengooi) vond ik het weer inspirerend om te zien/horen hoe duidelijk en goed Ron de situatie uitlegt, ik vind Ron dan ook echt een goede spreker. We hebben het onder andere over de volgende onderwerpen gehad: de muur, Israel en haar archeologie, het conflict met de Palestijnen, oorlogen en over de toekomst van Israël. Na dit lange maar vooral interessante gesprek met Ron zijn we richting het hotel gereden.
Eenmaal bij het hotel aankomen zijn we meteen gaan slapen, we waren moe!
Dinsdag 15 december
Dinsdagochtend ging de wekker af, iets te vroeg, namelijk al om 06.00u, laten we de telefoon daar maar de schuld van geven. Vijftig minuten later mochten we dan echt het bedje uit. Doron Krant voegde zich deze ochtend ook bij de groep. Om 08.30u gingen we richting de Independence Hall in Tel-Aviv waar David Ben Gurion de staat Israël heeft uitgesproken op 14 mei 1948. We hebben hier een uitleg gehad en hebben de zaal gezien waar David Ben Gurrion de staat Israël heeft uitgeroepen..Vervolgens heeft Eli de chauffeur ons naar de Residents & Performance House in Bat Jam gebracht waar we eveneens weer warm verwelkomd werden door een groep oudere mensen.
Na deze warme ontvangst hebben we van Tal en van iemand van de leiding van het huis een korte uitleg gekregen over de situatie in het huis. Er werd ons verteld dat de mensen die in het huis wonen, allemaal een 2 e w.o. verleden hebben en voornamelijk uit Rusland komen. Deze oudere mensen hebben jarenlang hun pijn en verdriet binnen zich gehouden en wilden alleen maar hun levensvreugde laten zien. De begeleiding heeft geprobeerd om er achter te komen wat er in deze mensen verscholen zat, maar te vergeefs. De begeleiding heeft de ouderen daarna nog een keer geconfronteerd en hierbij duidelijk gemaakt dat dit erg belangrijk is voor de historie van Israël, dit keer had de leiding succes. Er zijn boeken gemaakt die nu ook in Jad Wasjem te vinden zijn. Na dit bezoek zijn we met de bus naar Dimona gereden.
We kwamen +/- een uur later aan in Dimona. Voordat ik mijn hele verhaal ga typen wil ik hier heel duidelijk maken dat dit bij mij echt een geweldige maar vooral een gigantische indruk heeft achtergelaten. We werden ontvangen door studenten met mentaliteit. We gingen net zoals op alle andere plekken waar we eerder geweest waren eerst gezamenlijk eten en ja, deze keer was het weer heerlijk. Na het eten hebben we een korte film gekeken over het programma dat de studenten doen voordat zij in dienst gaan. Er werd ons verteld dat er nog tien andere dorpen zijn die ook dit zelfde programma hebben. Na deze korte film en mondelinge uitleg gingen we buiten rondkijken wat de jongeren zoal gedaan hadden. Ik keek mijn ogen uit en genoot er van om te zien hoe gemotiveerd deze jongeren zijn. Als ik opnieuw voor de keuze had gestaan tussen kibboets of dit programma dan had ik zelf voor dit programma gekozen. Waarom? Omdat ik met eigen handen aan de verdere opbouw van Israël bij zou dragen, dus voor onze toekomst! Na deze zeer aangename ontmoeting met eten en rondleiding zijn we met het busje richting de kinderen gegaan.
Na vijf minuten rijden kwamen we aan bij de kinderen. We liepen richting een redelijk groot gebouw dat er, vond ik zelf, niet heel goed onderhouden uit zag. Ook toen we het gebouw betraden zag het er best leeg uit. Ik vroeg me eerst even af of we nou wel goed zaten. We liepen een trap omhoog en wat bleek, we zaten goed! Een hele groep kinderen van verschillende leeftijden bij elkaar. In eerste instantie leken de kinderen gewoon doodnormale kinderen. We gingen een aantal spelletjes spelen om zo de kinderen en begeleiding beter te leren kennen. Langzamerhand zag je wel dat er meer in deze kinderen verborgen zat dan alleen maar denken dat het gewoon doodnormale kinderen waren. Dit waren kinderen met problemen, één en al uitlopende problemen. We werden in groepen ingedeeld en kregen allemaal een begeleider. Ik mocht de keuken in. Het groepje waarin ik zat was een leuk klein groepje met ontzettend leuke kids die problemen met zich mee droegen (zoals bijvoorbeeld ouders in de gevangenis, erg gepest etc.).
We hebben onder andere een aantal glazen potten versierd met glitters en we hebben een aantal dingen in de keuken gedaan. Na dit gedaan te hebben zijn we naar beneden gegaan om het diner voor te bereiden en ons klaar te maken om de chanoekia aan te steken. Ik kreeg de eer om de chanoekia te mogen aan steken. We hebben na het aan steken van de chanoekia nog een aantal chanoeka liedjes gezongen met de kinderen, erg gezellig. Na het zingen hebben we heerlijk gegeten. Na het eten zijn de kinderen weg gegaan en hebben wij nog met de leiding gesproken. We kregen deze avond ook nog uitleg van directrice. De directrice vertelde ons onder andere dat er vele kinderen met problemen aan dit programma willen deelnemen maar dat er simpelweg geen geld voor is. Ze vertelde ook dat ze ontzettend blij en dankbaar was met de gulle giften die vanuit Nederland komen. Na deze uitleg zijn we met de groep naar Nitzana (Youth Aliyah Village) toe gegaan waar we de komende drie nachten verbleven.
Woensdag 16 december
De wekker ging om 06.55u af, we mochten weer uit het bedje!
Vandaag was het dan DE dag.. we gingen weer richting Dimona voor onze missie! We werden opgewacht door een cameraploeg en een fotograaf.
Eerst gingen we met de kinderen een aantal spelletjes spelen. Na de spelletjes zijn we meteen begonnen met de grote verbouwing. We werden allemaal in groepjes ingedeeld. Samen met Doron werd ik ingedeeld bij Mali. We gingen samen met een aantal kinderen de keuken schilderen. We hebben een ontzettend leuke dag gehad, waar hard gewerkt, maar vooral ook veel gelachen werd.
Aan het einde van de middag waren we klaar met het opknappen van de keuken, de andere kamers en de toiletten. In de avond hadden we een ontmoeting waarbij ook de plaatsvervangend burgermeester van Dimona aanwezig was. Eerst staken we de chanoekia aan. Na het aansteken van de chanoekia was de opening van het Chocolate Internet Café. Ik kreeg de eer om het bordje van de kamer op de deur te plakken. Na dit gedaan te hebben werd het lint door geknipt om vervolgens de mezoeza op te hangen. We gingen met z’n allen het café in, dat er trouwens echt heel mooi uitzag. Daar hadden we nog een officiële ceremonie samen met de plaatsvervangende burgermeester.
In de avond gingen we samen met studenten barbecueën en ook dit was weer heel gezellig maar we waren allemaal wel moe van het harde werken overdag. Deze avond werd er ook geld overhandigd aan de studenten voor de projecten die zij doen. Daarna zijn we met z’n allen nog een eerlijk verdiend biertje gaan drinken in een hele mooie, grote tent. Hierna zijn we met het busje terug gegaan naar Nitzana om vervolgens te gaan slapen, de dag zat er op..
Donderdag 17 december
We gingen eerst ontbijten. Na het ontbijt hadden we een ontmoeting met een aantal van de kinderen waarvan we er een aantal al eerder ontmoet hadden in Dimona. Voordat we echt met de dag begonnen, gingen we met de kinderen spelletjes spelen. Hierna hadden we een ontmoeting met David Palmach. We kregen van David een les over het gebied waar we ons in bevonden, erg interessant! Na deze les gingen we mee met twee Shien Shiniem (Snat She`roet/een jaar vrijwilligerswerk). Zij legde ons het één en ander uit over het recyclen van producten. Ook vertelde ze ons hoe lang het duurt totdat verschillende producten helemaal in de natuur zijn opgegaan. Na dit lesje hebben we ook nog een interessante geschiedenisles gehad over de omgeving van David. We hebben na de les de bus gepakt richting het pad het van de vrede. Er stonden honderd pilaren, met op iedere pilaar het woord ‘vrede’ geschreven in een andere taal.
Na het zien van de pilaren hadden we een ontmoeting met een groep Russische jongeren. We gingen naar een leslokaal waar kinderen les zouden krijgen over het zuinig omgaan met water. Wij waren bij de opening van dit lokaal. Na de opening gingen we olijfboompjes en tulpenbollen planten met de kinderen uit Dimona. Toen we klaar waren met het planten van de boompjes en bollen zijn we ons gaan omkleden voor de Torch Run om vervolgens uitleg te krijgen over de run. Hierna gingen we met de bus naar een monument van de IDF waar we een groepsfoto hebben gemaakt. Na het foto`s maken zijn we van start gegaan met de loop. Het stormde ontzettend daarom hebben we deze run ook ‘Operation Dessert Storm’ genoemd. De omgeving waar we gelopen hebben droeg een hele geschiedenis met zich mee. Ik vond het dan ook echt een geweldige ervaring. Op het einde van de loop stond er een heerlijk warm zwembad op ons te wachten, even lekker ontspannen.
Na het badderen hebben we samen met de rabbijn van de Negev de chanoekia aangestoken. En nu was ik dan ook echt jarig. Er waren ook nog een paar leuke optredens en we kregen de medailles uitgereikt. Voordat we eindelijk gingen eten werd er nog een chanoekia, een seviwon en een bord met Torch Run erop geschreven, aangestoken. Na het eten zijn we nog naar een café gegaan in de woestijn waar we ook nog mijn verjaardag hebben gevierd. We zijn hierna lekker gaan slapen.
Vrijdag 18 december
We zijn om 06.45 opgestaan om ons klaar te maken voor het vertrek richting Tel-Aviv. Eerst hebben we gezamenlijk ontbeten en hebben we Talli een cadeau gegeven om haar te bedanken voor alles. Daarna hebben we nog een foto gemaakt met David Palmach. Toen zijn we dus ingestapt en zijn we vertrokken richting Tel-Aviv. Onderweg zijn we nog even gestopt om wat te drinken.
Conclusie
Deze dagen waren echt geweldig, mooi, interessant maar vooral indrukwekkend! En van wat ik gezien heb geloof ik ook echt dat het geld goed op zijn plaats komt. De kinderen straalden en vinden het ontzettend leuk dat we er waren om hun te helpen. Ook alle andere mensen vinden het geweldig dat we zo betrokken zijn bij de projecten die Young Cia steunt, met dank aan alle sponsoren. En als het aan mij ligt doe dit ik zeker nog een keer over!!!
Hou deze site in de gaten, meer info en foto's volgen!
|
|
